Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΙ 3/2/1830: ‘Οταν η Ελλάδα ΧΤΙΖΟΤΑΝ…

3/2/26 Όταν η Ελλάδα: ΞΕΠΟΥΛΙΟΤΑΝ…

Σαν σήμερα 3 Φεβρουαρίου 1830, η Ελλάδα αναγνωρίζεται διεθνώς ως ανεξάρτητο κράτος.

Και τότε εμφανίζεται ένας άνθρωπος που θεμελίωσε την ελευθερία και έγραψε Ιστορία.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν ήρθε σε μια έτοιμη χώρα. Παρέλαβε ερείπια… με μοναδικό σκοπό να χτίσει την Ελλάδα μας από το μηδέν. Κι όμως, δεν σκέφτηκε να χτίσει πολιτική καριέρα – έκανε εθνική αποστολή χωρίς να δειλιάσει. να παζάρεψει ή να συμβιβάστει.

Σε μια πατρίδα ρημαγμένη από πόλεμο, εμφύλιες πληγές, πείνα και αναρχία.
Έστησε σχολεία, όταν τα παιδιά δεν είχαν ούτε βιβλίο ούτε μέλλον.
Έστησε διοίκηση, εκεί που επικρατούσε το χάος .
Έστησε δικαιοσύνη, όταν ο ισχυρός καταβρόχθιζε τον αδύναμο.
Έκοψε νόμισμα, τον Φοίνικα, όταν δεν υπήρχε ούτε εμπιστοσύνη ούτε οικονομία.
Φρόντισε ορφανά και φτωχούς, όταν κανείς δεν έδειχνε ενδιαφέρον – γιατί για εκείνον το κράτος άρχιζε από τον πιο αδύναμο.

Ο Καποδίστριας πίστευε σε κάτι που τους σημερινούς κυβερνόντες μάλλον δεν τους αγγίζει:
χωρίς ηθικό θεμέλιο, κράτος δεν υπάρχει.
Γι’ αυτό συγκρούστηκε με συμφέροντα.
Γι’ αυτό πολεμήθηκε λυσσαλέα.
Γι’ αυτό και στο τέλος δολοφονήθηκε.
Γιατί δεν κυβέρνησε για τους λίγους.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ.

 Και σήμερα;
Δύο αιώνες μετά, ζούμε την πλήρη αντιστροφή του οράματός του.
Σήμερα έχουμε κυβέρνηση που δεν πονά τον λαό της.

Πολιτική χωρίς θυσία.

 Εξουσία που μετρά δείκτες αλλά και τους ανθρώπους θέλει να τους μετατρέψει σε αριθμούς.
Λυσμόνησαν πως ο καθένας μας είναι εικόνα Θεού.
Που μιλά για «εκσυγχρονισμό» ενώ ξεριζώνει παιδεία, πίστη, οικογένεια και πολιτισμό.
Που φοβάται την Ιστορία γιατί η Ιστορία αποκαλύπτει τη γύμνια τους.

Τότε υπήρχε ένας κυβερνήτης που ύψωνε το ανάστημά του σε αυτοκρατορίες.
Σήμερα έχουμε ηγέτες που οσφυοκαμπτούν ακόμα και μπροστά στον εχθρό.

Θλύβομαι..
Αυτή είναι η μεγάλη σύγκριση που πονά:
Τότε: Κυβερνήτης με ψυχή, θυσία και όραμα.
Σήμερα: Διαχείριση, φόβος αποδυνάμωση και λήθη.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ δεν μνημονεύει τον Καποδίστρια για τις επετείους αλλά τον επικαλείται ως μέτρο σύγκρισης.

Γιατί ΝΑΙ ΕΙΧΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΟΎΣΕ πραγματικά ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ τους ΕΛΛΗΝΕΣ.

Για αυτό ο Ελληνικός Παλμός δεσμεύεται για ένα
Κράτος με ηθικό θεμέλιο – όχι κράτος-λάφυρο.
Παιδεία με ιστορική μνήμη και ταυτότητα.
Δικαιοσύνη ανεξάρτητη, όχι εργαλείο.
Οικογένεια στο κέντρο της πολιτικής.
Οικονομία για την κοινωνία, όχι για λίγους.
Κυριαρχία στην πράξη, όχι στα χαρτιά.

Δεν ζητάμε να επιστρέψουμε στο 1830.
Ζητάμε μια Ελλάδα ανεξάρτητη
με πίστη, μνήμη και ευθύνη.
Μια Ελλάδα που δεν ντρέπεται για την Ορθοδοξία της,
που δεν διαγράφει την Ιστορία της
και δεν εγκαταλείπει τα παιδιά της.

Ζητάμε να πάρουμε την πατρίδα μας πίσω.

ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ.