Οι γεωπολιτικές εξελίξεις υπό το ευρωπαϊκό δίκαιο. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΝΘΡΑΚΕΥΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΝΘΡΑΚΕΥΣ

Στο βίντεο αυτό, ο Δρ. Νομικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, Γιώργος Ανθρακέας, παραχωρεί συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό “Στο Κόκκινο” και τον δημοσιογράφο Σπύρο Σουρμελίδη, αναλύοντας κρίσιμα ζητήματα του Δικαίου της Θάλασσας και της ελληνικής ΑΟΖ.

Ακολουθεί μια σύνοψη των κυριότερων σημείων:

Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας ως Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Ο κ. Ανθρακέας τονίζει ότι από το 1998, η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας έχει ενσωματωθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο [01:29].

Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να αντιμετωπίζει τις θαλάσσιες ζώνες της όχι μόνο ως εθνικό ζήτημα, αλλά ως μέρος της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης [09:13].

Ο Χάρτης της Σεβίλλης

Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στον Χάρτη της Σεβίλλης, ο οποίος αποτυπώνει τις δυνητικές ΑΟΖ των κρατών-μελών της ΕΕ βάσει του Δικαίου της Θάλασσας [03:50].

Ο κ. Ανθρακέας επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν έχει χρησιμοποιήσει όσο θα έπρεπε αυτόν τον χάρτη ως νομικό έγγραφο και διαπραγματευτικό χαρτί έναντι της Τουρκίας [10:03].

Προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΕ (Λουξεμβούργο) αντί της Χάγης

Ο ειδικός υποστηρίζει σθεναρά ότι η Ελλάδα πρέπει να επιδιώξει την επίλυση των διαφορών (με Τουρκία, Αλβανία, Λιβύη) στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο και όχι στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης [13:08].

Λόγος: Στη Χάγη δεν μπορεί να παρέμβει η ΕΕ ως οντότητα, ενώ στο Λουξεμβούργο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να υποστηρίξει τα ελληνικά συμφέροντα ως ευρωπαϊκά [13:41].

Αναφέρει το παράδειγμα της Ιρλανδίας (2003), η οποία τιμωρήθηκε με πρόστιμο επειδή προσπάθησε να λύσει διαφορά με το Ηνωμένο Βασίλειο εκτός των ευρωπαϊκών δικαστικών οργάνων [17:00].

Συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου

Προτείνει την άμεση υπογραφή συνυποσχετικού μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου για την οριοθέτηση ΑΟΖ και ζωνών αλιείας μέσω του άρθρου 273 της Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ [05:26].

Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε έναν “ισχυρό δικαστικό τίτλο” και θα ένωνε θαλάσσια τον Ελληνισμό, λειτουργώντας ως προηγούμενο για τις διαφορές με τρίτες χώρες [09:43].

Ζώνες Αλιείας

Εξηγεί ότι οι ζώνες αλιείας αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΕ, γεγονός που δίνει στην Ελλάδα πρόσθετη νομική προστασία απέναντι στις παραβιάσεις από την Τουρκία ή την Αλβανία [07:31].

Συμπέρασμα:

Η βασική θέση του κ. Ανθρακέα είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να “ευρωπαϊκοποιήσει” πλήρως τις θαλάσσιες διαφορές της, αξιοποιώντας τα εργαλεία και τα δικαστήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να κατοχυρώσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα.