Δουλειά μέχρι εξάντλησης. Υγεία υπό κατάρρευση.

Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.

13 ώρες δουλειάς τη μέρα, χωρίς πραγματική διαπραγμάτευση, χωρίς προστασία, χωρίς αξιοπρέπεια.

Όταν ο εργαζόμενος είναι μόνος απέναντι στον εργοδότη, αυτό λέγεται εκβιασμός.

Την ίδια ώρα, τα νοσοκομεία καταρρέουν.

Στην Κρήτη λείπουν βασικές ειδικότητες.

Χειρουργεία δεν γίνονται γιατί δεν υπάρχουν γιατροί.

Και οι νέοι επιστήμονες φεύγουν στο εξωτερικό, ενώ η κυβέρνηση πανηγυρίζει με «νούμερα» για μείωση της ανεργίας.

Η μητρότητα μένει απροστάτευτη.

Οι συλλογικές συμβάσεις διαλύονται.

Η δημόσια υγεία παίζεται στα ζάρια.

Αρκετά πια με τις πολιτικές υπέρ των λίγων.

Η Βουλή δεν είναι γραφείο εξυπηρέτησης συμφερόντων.

Η πολιτική οφείλει να υπηρετεί τον ελληνικό λαό και την ασφάλειά του.