Ελληνικός Παλμός: «Η Καβάλα δεν είναι χώρος μόνιμης ταφής CO₂»

Η περιοχή της Καβάλας
βρίσκεται μπροστά σε μια εξαιρετικά σοβαρή εξέλιξη, που δεν αφορά μόνο ένα τεχνικό ενεργειακό έργο, αλλά ζητήματα δημόσιας ασφάλειας, περιβαλλοντικής προστασίας και θεσμικής ευθύνης.

Το έργο στον Πρίνο
προβλέπει την υπόγεια αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) κάτω από τη θάλασσα, σε παλιό κοίτασμα υδρογονανθράκων, με πολυετή διάρκεια και μεγάλη κλίμακα λειτουργίας.

Η επίσημη πλευρά παρουσιάζει το έργο ως δήθεν ασφαλή «πράσινη» τεχνολογία.
Όμως η κοινωνία της Καβάλας δικαιούται να ζητά ξεκάθαρες επιστημονικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις:

• Μπορεί κανείς να εγγυηθεί με απόλυτη βεβαιότητα τι θα συμβεί σε βάθος δεκαετιών ή αιώνων;
  • Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη αν υπάρξουν διαρροές ή γεωλογικές επιπτώσεις;
  • Ποιες ακριβώς μελέτες εγκρίθηκαν και ποιοι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν;
  • Γιατί δεν έχει προηγηθεί ουσιαστική δημόσια ενημέρωση και διαβούλευση με την τοπική κοινωνία;

Το CO₂ δεν θα «περνά» απλώς από την περιοχή.
Θα αποθηκεύεται μόνιμα κάτω από τη θάλασσα, σε ένα ήδη αξιοποιημένο και διάτρητο γεωλογικό πεδίο.

Η επιστημονική συζήτηση δεν είναι μονοδιάστατη.
Υπάρχουν σοβαρές επισημάνσεις σχετικά με:
– πιθανές διαρροές από παλιά φρεάτια,
– αύξηση πιέσεων στο υπέδαφος,
– ενεργοποίηση γεωλογικών ασυνεχειών,
– διάβρωση υλικών σφράγισης,
– ανάγκη παρακολούθησης για εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σε μια περιοχή με αλιεία, τουρισμό, θαλάσσιο περιβάλλον και έντονη οικονομική δραστηριότητα, αυτά τα ερωτήματα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως «λεπτομέρειες».

Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα προς το ΤΕΕ.

Για τις πικροδάφνες το ΤΕΕ βρήκε χρόνο να εκδώσει πολυσέλιδες παρεμβάσεις, να μιλήσει για βιοποικιλότητα, περιβαλλοντικό ισοζύγιο, εκτίμηση κινδύνου και ποιότητα ζωής.

Για την αποθήκευση εκατομμυρίων τόνων CO₂ στον Πρίνο της Καβάλας, υπάρχει άραγε κάποια δημόσια ανεξάρτητη μελέτη του ΤΕΕ;
Υπάρχει κάποια ολοκληρωμένη τεχνική αξιολόγηση κινδύνου;
Υπάρχει δημόσια τοποθέτηση με την ίδια αυστηρότητα και επιστημονική επιφύλαξη;

Ή μήπως η «διεπιστημονική προσέγγιση» σταματά όταν πρόκειται για ένα έργο τεράστιας κλίμακας με μακροχρόνιες συνέπειες για την περιοχή;

Δεν μπορεί να απαιτούνται εξαντλητικές αναλύσεις για φυτεύσεις σε σχολεία και να θεωρείται περίπου αυτονόητη η μόνιμη αποθήκευση CO₂ κάτω από τη θάλασσα της Καβάλας.

Καμία τοπική κοινωνία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε χώρο μόνιμης αποθήκευσης ρύπων χωρίς πλήρη διαφάνεια, ανεξάρτητο επιστημονικό έλεγχο και ουσιαστική κοινωνική νομιμοποίηση.

Η Καβάλα ζητά:
✔ Ασφάλεια
✔ Επιστημονική τεκμηρίωση
✔ Πλήρη ενημέρωση των πολιτών
✔ Δημόσια λογοδοσία όλων των εμπλεκόμενων φορέων

Πριν από οποιαδήποτε οριστική προώθηση του έργου, απαιτείται ανοιχτός δημόσιος διάλογος και ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των δεδομένων.

Για την Καβάλα, το θέμα αυτό δεν είναι ένα τεχνικό παράρτημα ενός ενεργειακού σχεδίου.

Είναι ζήτημα ζωής, περιβάλλοντος και ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.

Επιστημονική Ομάδα Ενέργειας και Περιβάλοντος
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ

Η σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Παπαδόπουλου, Προέδρου του κινήματος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ , εδώ:
https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c0d5184d-7550-4265-8e0b-078e1bc7375a/13290837.pdf