Το σκάνδαλο της Αχλάδας Φλώρινας: ποιος τελικά κάνει κουμάντο σε αυτή τη χώρα;

Τι κρύβεται πίσω από την εξαγωγή φθηνού λιγνίτη στα Σκόπια, για να το εισάγουμε στη συνέχεια ως πανάκριβο ρεύμα

Ως βουλευτής, οφείλω να μιλήσω όχι απλώς θεσμικά, αλλά και με δικαιολογημένη αγανάκτηση, όταν οι πολίτες βλέπουν τη ζωή τους να υποβαθμίζεται δίπλα στα σπίτια τους, χωρίς καθαρές απαντήσεις και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Στην Αχλάδα Φλώρινας, μια μικρή κοινωνία βρίσκεται εδώ και χρόνια αντιμέτωπη με μια βαριά εξορυκτική δραστηριότητα.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες των κατοίκων, οι εκσκαφές από τη δραστηριότητα της εταιρείας METLEN Energy & Metals και της «Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας» φτάνουν σε εξαιρετικά μικρές αποστάσεις από κατοικίες.

Σκάβουν πραγματικά δίπλα στα σπίτια των ανθρώπων;
Με ποια ακριβώς ασφάλεια και ποια έγκριση;

Η κοινωνία βλέπει έργα να προχωρούν, φορτηγά να κινούνται, εξορύξεις να επεκτείνονται – αλλά στην πράξη νιώθει ότι δεν υπάρχει κανείς να ελέγξει αποτελεσματικά τι συμβαίνει στο πεδίο.

Και εδώ προκύπτει το δεύτερο, ακόμη πιο εκρηκτικό ερώτημα:
Πού είναι τελικά το κράτος όταν οι αποφάσεις αυτές επηρεάζουν άμεσα ανθρώπους που ζουν δίπλα στις εκσκαφές;

Πού είναι το ΤΕΕ όταν η πραγματικότητα γίνεται τόσο οξεία;
Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας παρεμβαίνει κατά καιρούς με γνωμοδοτήσεις και τοποθετήσεις σε διάφορα ζητήματα.

Οι πολίτες της Αχλάδας δικαίως ρωτούν:

• Υπάρχει αντίστοιχη τεχνική αξιολόγηση για την ασφάλεια της συγκεκριμένης δραστηριότητας;
• Υπάρχει ανεξάρτητος έλεγχος κινδύνου για την εγγύτητα των εκσκαφών σε κατοικίες;
• Ή η «επιστημονική προσέγγιση» εμφανίζεται επιλεκτικά, ανάλογα με το θέμα;

Μια κοινωνία που αισθάνεται εγκαταλελειμμένη

Οι κάτοικοι δεν μιλούν θεωρητικά. Μιλούν για τη ζωή τους:

• για σκόνη και θόρυβο,
• για επιβαρυμένο περιβάλλον,
• για ανησυχία για την υγεία τους,
• για υποσχέσεις που μένουν στα χαρτιά.

Και το πιο οδυνηρό: μιλούν για μια αίσθηση εγκατάλειψης.

Η μεγάλη εικόνα

Το ζήτημα της Αχλάδας δεν είναι απλώς τοπικό. Είναι ένα σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος:

• θεσμοί που λειτουργούν αποσπασματικά,
• έλεγχοι που δεν είναι διαρκείς και ορατοί στους πολίτες,
• και μια κοινωνία που μαθαίνει τα κρίσιμα αφού έχουν ήδη αποφασιστεί.

Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό

Η αγανάκτηση των πολιτών είναι απολύτως κατανοητή.

Δεν μπορεί σε μια ευρωπαϊκή χώρα:

• να υπάρχουν τέτοιες αμφιβολίες για την ασφάλεια δίπλα σε κατοικίες,
• να μην υπάρχει πλήρης διαφάνεια για κρίσιμα τεχνικά δεδομένα,
• και να αισθάνονται οι κάτοικοι ότι πρέπει οι ίδιοι να αποδείξουν τον κίνδυνο για να ακουστούν.

Αίτημα για καθαρές απαντήσεις

Απαιτούνται άμεσα:
✔ πλήρης έλεγχος των αποστάσεων και των όρων εκσκαφής
✔ δημοσιοποίηση όλων των περιβαλλοντικών και τεχνικών μελετών
✔ ανεξάρτητη αξιολόγηση κινδύνου
✔ διαρκής θεσμική παρακολούθηση με διαφάνεια

Η Αχλάδα δεν μπορεί να είναι μια «αόρατη ζώνη» αποφάσεων.

Και το βασικό ερώτημα παραμένει, αμείλικτο:

Ποιος κάνει τελικά κουμάντο σε αυτή τη χώρα, όταν οι πολίτες νιώθουν ότι οι αποφάσεις παίρνονται χωρίς αυτούς και δίπλα στα σπίτια τους;
Δεν είναι παραλογισμός, με πρόσχημα την δήθεν «πράσινη ενέργεια«, να εξάγουμε φθηνό λιγνίτη λίγα χιλιόμετρα μακριά, στα Σκόπια και να το εισάγουμε στη συνέχεια ως πανάκριβο ρεύμα;
Ποιον εξυπηρετεί αυτή η «μπίζνα»;

Στέκομαι δίπλα στους κατοίκους και ζητώ ξεκάθαρες, δημόσιες και θεσμικά δεσμευτικές απαντήσεις.

Νίκος Παπαδόπουλος
Πρόεδρος Κινήματος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ

Η σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση, εδώ:
https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c0d5184d-7550-4265-8e0b-078e1bc7375a/13290849.pdf