​Η Ομολογία της Καρδιάς.

Ποίηση Ελένης Ξεκαλάκη

Σταθήκαμε πλάι σας αυθόρμητα, την ώρα του διωγμού,
με πίστη και με δύναμη, κόντρα στον στεναγμό.
Όταν οι άλλοι λοιδωρούσαν, με λόγο σκοτεινό,
εμείς υψώσαμε μαζί ένα τείχος φωτεινό.
Ως Άνθρωποι, ως Χριστιανοί, με την ευχή του σπιτικού,
μπροστάρηδες γίναμε εμείς του δίκαιου σκοπού.

Κι έναν αγνό βουλευτή, που χθες δεν τον γνωρίζαμε,
με χρέος και με ευθύνη, την πίστη του ορίζαμε.

Δεν είμαστε πια ξένοι, γίναμε οικογένεια μία,
αίμα κοινό μας έδεσε στου αγώνα την πορεία.
Κι αταλάντευτα πιστοί, με την ψυχή δοσμένη,
η αφοσίωση μας μένει εδώ, ακλόνητη, δεμένη.

Στον Πρόεδρο το σέβας μας, στης πίστης το θεμέλιο,
που δίνει στην υπόσταση μας στήριγμα και τέλος.
Με την αγάπη οδηγό, καθένας όσο μπορεί,
συνεχίζουμε τον δρόμο μας, σε μια νέα χαραυγή.